Translate

zondag 6 november 2016

Huidhonger? Laten we meer knuffelen!

Als volwassenen vergeten we soms hoe fijn een knuffel of een aai over de bol kan zijn. Dit terwijl de mens een sociaal dier is en een sterk verlangen heeft om aangeraakt te worden. Tijd voor verandering: in het Belgische dagblad De Morgen publiceert Melissa Janssens een dringend pleidooi voor meer knuffelen. Enkele citaten.


Toen je nog een baby was, hoefde je maar luchtbelletjes te blazen, jolig te kirren of woest om je heen schoppen in je kruippakje om opgepakt te worden en te verdrinken in dat warme bad vol liefde, beter bekend als mama's armen. Een kind draag je negen maanden in je buik én negen maanden op je buik, zegt men al eens. Aanraking, daar draait het om. Een basisbehoefte waar ook volwassenen naar hunkeren.

Aanraakarmoede
Dat besef kwam stevig binnen toen ik mij op een doordeweekse avond erg rusteloos in mijn vel voelde. Onderhuids raasde een spanning, alsof mijn huid plots perkament was en elke kreuk mijn aanraakarmoede in de verf zette. Mijn huid schreeuwde om een aai, want als je single bent en je de mannen - of vrouwen, zo je wil - niet van je af moet slaan met een stok, zijn strelingen een zeldzaamheid. Plots snapte ik de oude vrijster met haar tien katten-analogie.

Huidhonger
Ik klapte mijn laptop open en enkele muisklikken later gleed de poëtische term 'huidhonger' mijn leven binnen. De diepmenselijke wens om gestreeld te worden, zoals de baby in dat kruippakje. Een behoefte moeilijker in te vullen dan een onenightstand. Want de wens om aangeraakt te worden gaat dieper dan seksuele begeerte.

Niet aankomen
Naarmate we ouder worden, raken we minder aan. Een kind groeit op met de opvoedingsregel die je ook ziet op het bordje in de antiekwinkel: 'Niet aankomen'. Dan breek je geen porseleinen serviezen en geef je in het latere leven ook geen foute signalen. Zo raken we vervreemd van onze innerlijke drang, die al eens bovenkomt als we een glaasje op hebben. Vallen de remmingen weg, dan raken we elkaar vaker aan. En net die liefkozingen staan in mijn geheugen gegrift. De hand van mijn beste vriendin op de mijne als ik huil. Een langgerekte omhelzing na middernacht op een parkbankje. Een vriendin die me een kopje geeft alsof ze de poes des huizes is.

Lees het gehele artikel
* Zo krachtig is aanraking (en vooral het gemis ervan)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Geef uw reactie! Alle reacties worden na een beoordeling geplaatst.