Translate

Posts tonen met het label Vervoer. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Vervoer. Alle posts tonen

donderdag 3 april 2025

Waarom zijn fietspaden rood?

De Fietsersbond legt in haar recente nieuwsbrief uit, waarom fietspaden rood zijn. We citeren.

Sinds wanneer zijn fietspaden rood? 

Vijftig jaar geleden werd een begin gemaakt met het eerste rode fietspad in Tilburg. De plannen zijn dus even oud als de Fietsersbond. Geen toeval. In de jaren zeventig vielen de meeste verkeersdoden ooit, tot meer dan 3000 per jaar. Daar moest wat tegen worden gedaan, zoals veilige fietspaden. Tilburg sleepte, samen met Den Haag, een subsidie binnen voor de realisatie van een ambitieus demonstratietraject door het hart van de stad. Het Rode Fietspad werd op 21 april 1977 geopend door minister Westerterp.

Waarom is voor rood gekozen? 

Eigenlijk wilde de welstandscommissie gele tegels om het fietspad te onderscheiden van trottoirs en wegen. Navraag naar de prijzen van gekleurde betontegels leerde echter dat de gele tegels veruit het duurst waren en rode tegels stukken goedkoper. Dat is overigens nog steeds zo en geldt ook voor gekleurd asfalt. Piet Romme, die als directeur ruimtelijke ordening in Tilburg betrokken was bij de uitvoering van het plan, wist nog een korting te bedingen en daar zei de welstandscommissie geen ‘nee’ tegen. In Den Haag, waar de ontwikkeling langer duurde, kozen ze eveneens voor rood en ook andere gemeenten namen het Tilburgse voorbeeld over. 

Zijn fietspaden overal dezelfde kleur? 

Nee, zo’n beetje elke gemeente heeft haar eigen tint. Het ongetrainde oog valt dat niet zo op en het maakt voor de duidelijkheid geen verschil, maar handig is het niet. Het is vooral niet duurzaam. Voor elke gemeente moet een eigen asfaltmengsel worden gemaakt en er blijven veel resten over. De Fietsersbond kijkt samen met partners naar mogelijkheden voor standaardisering en centralisering.

Bekijk de video
Waarom is het fietspad in Nederland rood?

donderdag 7 november 2024

Dit was de Dag van een BN’er in Hoogland-West

‘Hoogland-West vormt een aantrekkelijk recreatiegebied voor diverse doelgroepen, van wandelaars, hardlopers tot fietsers’. Aldus het Ontwerp Omgevingsprogramma Hoogland-West 2025-2030, dat voor dit gebied ten Westen van het dorp Hoogland en ten westen van de Amersfoortse wijk Nieuwland is ontwikkeld. 

Dus tijd voor de ervaring van een bekende fietsende BN’er op weg naar de fietsbrug in Hoogland-West.

Link:
* Ontwerp Omgevingsprogramma Hoogland-West; U kunt nu uw zienswijze nog geven!


=======================================================================


Hij is een bekende Nederlander. Gekend van Radio en TV. Hij woont in Amersfoort. Fietsen vindt hij leuk. Nou ja, fietsen? Ook, maar toch vooral wielrennen! Dus op een echte racefiets.

Het is mei 2016. Hij rijdt op een mooie dag op de Coelhorsterweg in het groene Hoogland-West. Op het verlengde ervan, de Slaagseweg, slaat hij linksaf. Het fietspad op, langs de Malewetering op weg naar de fietsbrug (de Malebrug) over de unieke rivier De Eem (zie foto).

Maar aan het begin staat een rood-wit paaltje, midden op het fietspad. Om auto’s tegen te houden. Hij ziet het paaltje niet. Een dreun, klets, boem, pats, daar ligt hij. Over de kop gegaan. Buiten bewustzijn.

Hij wordt gevonden en per ambulance afgevoerd naar het Meander Medisch Centrum. De Amersfoortse Courant meldt, dat ‘hij een verwarde indruk maakt’. En zoals het horloge van de legendarische Wim van Est ongedeerd bleef na zijn val in het ravijn, gebeurt er ook dit keer een mirakel. ‘Zijn racefiets bleef onbeschadigd’.

Acht jaar later -oktober 2024- wordt de BN-er in een interview in de Amersfoortse Courant het hemd van zijn lijf gevraagd. Het paaltje in Hoogland-West blijkt zijn sporen nagelaten te hebben. ‘Onder mijn kin bij een wielrenongeluk heb ik mijn strottenhoofd gebroken. Na de val van mijn fiets lag ik 24 uur in het ziekenhuis. Niet leuk, wel prettig, want dan kijken ze alles even goed na’.

Hij is opgelucht en weet de oorzaak van het ongeluk. ‘Ik wist zelf niet wat er gebeurd was. Tegen een paaltje gereden, over de kop gegaan en buiten bewustzijn geraakt. De opluchting was dat er niks ernstigs aan voorafgegaan was. Gewoon niet opgelet’.

Het rood-witte paaltje aan het begin van het fietspad staat er niet meer. Maar het verhaal van de BN-er blijft.  
Wie de BN-er is? Dat vermelden we niet. Privacy. Maar heel Hoogland-West weet, wie het is.

maandag 13 mei 2024

De non-verbale communicatie van motorrijders

Het is mooi weer. Dus zien we weer de nodige motorrijders onderweg. Met hun gebaren. Maar wat betekenen die? Het Algemeen Dagblad wijdt er een verhelderend artikel over. We citeren.

Linkerhand en V-teken: groeten
Motorrijers doen veel dingen net even anders dan andere weggebruikers. Zo groeten ze elkaar bijvoorbeeld vaak door hun linkerhand even op te steken. Soms maken ze er ook een V-teken bij.

Twee keer op helm tikken: politie!
Wanneer meerdere motorrijders samen op pad zijn, zie je soms dat ze met hun linkerhand twee keer op hun helm tikken. Dat betekent niet dat ze medeweggebruikers voor gek verklaren. Het is een waarschuwingssignaal. Op enkele motorrijders-fora op internet wordt het tikken op de helm als volgt omschreven: ‘door met je linkerhand op de bovenkant van je helm te kloppen breng je andere motorrijders op de hoogte van de taken van de politie op de weg’.

In de praktijk wordt het echter vooral gebruikt om te waarschuwen dat er politie in de buurt is, voor het geval iemand van plan was iets te doen wat door de agenten niet wordt gewaardeerd. Het wordt ook gedaan om elkaar te waarschuwen voor snelheidscontroles. Deze zogeheten ‘cop tap’ is in de Verenigde Staten, maar ook in Nederland, vooral ingeburgerd wanneer motorrijders in groepen rijden.

Trapgebaar is bedankje
Tot zover de gebaren die vooral bedoeld zijn voor mede-motorrijders. Want er wordt ook wel eens gegroet of een gebaar gemaakt naar automobilisten en dat ziet er voor de niet-kenners van de motor-gebarentaal soms onbeschoft uit. Zo kan het gebeuren dat je - wanneer je bijvoorbeeld ruimte maakt voor een door het midden rijdende motorrijder - deze vervolgens een ‘trapgebaar’ ziet maken. Dat is echter niet bedoeld als ‘trap na’, maar als bedankje.
Motorrijders kunnen namelijk niet altijd een hand van het stuur halen. Bijvoorbeeld als ze voor het rode licht staan en de koppeling hebben ingeknepen, of als het allemaal snel moet gaan en ze geen tijd hebben om een hand van het stuur te nemen. Ook in een drukke omgeving, zoals bij het tussen de file doorrijden, houden ze het liefst twee handen aan het stuur.