Translate

donderdag 14 juni 2018

Groen en duurzaam! Waar is die tijd gebleven?

Pakweg 65 jaar geleden - in mijn jeugd - was er nog sprake van groen en duurzaam leven. Waar is die tijd gebleven? 


Toen hadden we melk in flessen, frisdrank in flessen en bier in flessen, die we leeg en omgespoeld terug brachten naar de winkel. De winkel stuurde deze dan terug naar de fabriek en in de fabriek werden deze flessen gesteriliseerd en opnieuw gevuld. Wij deden echt aan recycling.

Wij liepen trappen, omdat we niet over roltrappen en liften beschikten in elk gebouw. Wij liepen naar de supermarkt en verplaatsten onszelf niet iedere keer in een 200 PK machine, als we 2 blokken verder moesten zijn. 

Babyluiers gingen in de kookwas, omdat wegwerpluiers niet bestonden. We droogden onze kleren aan de lijn en niet in een energieverslindende machine die continu 220 volt verbruikt. Wind- en zonne-energie droogden zo onze kleren.

Kinderen droegen de afdankertjes van oudere broers en zussen en kregen geen gloednieuwe kleren. Dat was nog eens recycling!


In die tijd hadden we - misschien - één tv of radio in huis en niet een op elke kamer. De tv had een klein schermpje, ter grootte van een zakdoek en niet een scherm ter grootte van een kamerwand.


In de keuken werden gerechten gemengd en geroerd met de hand, omdat we geen elektrische apparaten hadden die alles voor ons deden.

Wanneer we een breekbaar object moesten versturen per post, dan verpakten we dat in een oude krant ter bescherming en niet in piepschuim of plastic bubbeltjes folie. Zo voorkwamen we de plastic troep!


In die tijd gebruikten we geen motormaaier op benzine of een elektrische maaier als we het gazon maaiden.We gebruikten een maaier die geduwd moest worden en functioneerde op menselijke kracht.


Wij sportten door te werken en naar het werk te fietsen, zodat we niet naar een fitnessclub hoefden te gaan om op ronddraaiende loopbanden te gaan rennen, die werken op elektriciteit.


Wij dronken uit de kraan wanneer we dorst hadden, in plaats van uit een plastic fles, die na 30 slokken wordt weggegooid.

Wij vulden zelf onze pennen met inkt, in plaats van elke keer een nieuwe pen te kopen.


Wij vervingen de mesjes van een scheermes, in plaats van het hele ding weg te gooien alleen omdat het mesje bot was.


Mensen namen de trein of een bus en kinderen liepen of fietsten naar school in plaats van hun moeder als 24-uurs taxi servicedienst te gebruiken. 

Wij hadden 1 stopcontact per kamer en niet een heel arsenaal aan stekkerdozen en verlengsnoeren om een dozijn apparaten van stroom te voorzien.


Wij hadden geen geautomatiseerde gadgets nodig om een signaal op te vangen van een satelliet die 2.000 mijl verderop in de ruimte hing, zodat we contact konden leggen met anderen om uit te vinden waar de dichtstbijzijnde pizzatent zich bevindt.


Verlangt u ook zo terug naar die groene en duurzame tijd van de jaren vijftig?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Geef uw reactie! Alle reacties worden na een beoordeling geplaatst.