Translate

maandag 31 oktober 2016

Wat knort er in een knorrende maag en kan het kwaad?

Bij een knorrende maag denk ik - en met mij waarschijnlijk veel mensen - aan honger. Hoewel dit misschien niet zo’n hele vreemde gedachtengang is, klopt het niet helemaal. Een knorrende maag hangt namelijk wel samen met voedsel en een lege maag, maar is geen teken dat je snel iets moet eten. Daarbij kunnen het ook je darmen zijn die je hoort. Hoe zit het nu precies? Gezondheidsnet geeft antwoord.


Je maag en darmen zijn continu in beweging om voedsel te kneden, te vermengen met spijsverteringssappen en voor te stuwen. Dit is allemaal nodig voor de vertering en gebeurt de hele dag door: of er nu eten is of niet.

Klankkast
Als je maag leeg is dan hoor je dat gekneed in de vorm van geknor. Eigenlijk worden er vloeistoffen en gassen verplaatst in je maag en darmen. En je hoort het omdat in holle (lege) ruimte elk geluid harder klinkt. Je maag werkt dus eigenlijk als een soort klankkast.
Zodra je iets eet zal het knorren stoppen, de maag is dan natuurlijk niet langer hol. Eten is overigens niet noodzakelijk, het knorren kan geen kwaad en is geen teken van je lichaam dat je honger hebt. Daarbij komt het ook wel eens voor dat je je maag en darmen hoort, na het eten.

Voorbereiding
Overigens kan het geluid ook komen door voorbereidingen die je maag treft. Dit gebeurt vooral als je regelmatig eet. Je lichaam is er dan aan gewend om op vaste tijdstippen voedsel binnen te krijgen en je maag stelt zich daarop in door alvast in beweging te komen.
De medische term voor het knorren is borborygmie en het is dus eigenlijk een teken van een gezonde spijsvertering en darmwerking. Je lichaam is hard aan het werk. Absoluut niet iets om je voor te schamen.

Bron: Gezondheidsnet

zondag 30 oktober 2016

Overgang naar wintertijd en half miljoen bezoekers!

Vannacht zijn we overgegaan van de zomertijd naar de wintertijd. Maar er heeft nog een belangrijke gebeurtenis plaats gevonden!
 
 
Vannacht hebben we op deze weblog de half miljoenste bezoeker mogen verwelkomen! Een mijlpaal!

Glutenvrij WC-papier


vrijdag 28 oktober 2016

Opvoedmythes en bakerpraat

Van borstvoeding geven val je af. Van luiers wordt een kind niet zindelijk. Maar niet heus! Ionica Smeets, hoogleraar en moeder van twee, fileert opvoedmythes en bakerpraat in haar nieuwe boek.


In een interview in de Volkskrant geeft ze een aantal voorbeelden van bakerpraat. We zetten ze hierna op een rijtje.

Meisje of jongen
'Heb je het gehoord? Ingrid is weer zwanger. Ze heeft al drie dochters, dus de kans zal wel groot zijn dat het weer een dochter wordt.' 'Ja hè, dat zie je vaak bij grote gezinnen: opvallend veel meisjes óf opvallend veel jongens.'
De groep knikt instemmend, in de pauze van een wetenschappelijk congres over datamanagement in Amersfoort. Op één iemand na: Ionica Smeets. De 37-jarige hoogleraar wetenschapscommunicatie blijft malen over zo'n claim.
Een grotere kans op wéér een meisje, zou het echt? Thuis achter haar computer slaat ze de statistieken er op na: nee hoor, klopt niks van. De kans op een jongen of een meisje is altijd nagenoeg fifty-fifty, ook bij kind nummer vier.

Luiers en zindelijkheid
Laatst stapte een vrouw op me af en zei: 'Is je kind nou nóg niet zindelijk? Komt door die luiers van tegenwoordig, daardoor voelen ze niet dat ze geplast hebben.' Eerst verbaas ik me daar dan over: waarom toch dat ongevraagde advies, met een stelligheid of ze op de materie is gepromoveerd? Maar daarna denk ik al snel: dankuwel, hier zit weer een column in.
'In de wetenschap geldt doorgaans: je kunt het zo gek niet bedenken, of iemand heeft er serieus onderzoek naar gedaan. Zo ook met de luiers. Japanse ouders van tweelingen trokken voor de wetenschap hun ene kind katoenen luiers aan, en het andere kind wegwerpexemplaren. Wat bleek? De kinderen worden op dezelfde leeftijd zindelijk.'

Borstvoeding
Wat is de meest stuitende claim die je tegenkwam?
'Die kwam van Doutzen Kroes. Twee maanden na haar bevalling stond het topmodel alweer prachtig slank in bikini op de foto. Hoe ze dat voor elkaar kreeg? Dankzij borstvoeding, zei Kroes, want daardoor vliegen de kilo's er vanaf. Op het moment dat ik dat hoorde, gaf ik al máánden borstvoeding, maar was ik de zwangerschapskilo's nog lang niet kwijt. Was ik nou raar? Of was Doutzen raar? In Amerikaans onderzoek ontdekte ik dat er nauwelijks verschil is tussen gewichtsverlies tussen moeders die flesvoeding geven en moeders die hun kind aan de borst leggen. Dat afslankgeheim van Doutzen werd breed opgepikt door de media, maar klopt dus gewoon van geen kant.'

Onzekerheid
'Een kind krijgen is niet niks. Ineens heb je de verantwoordelijkheid voor een mensenleven. Ouders willen dat zo goed mogelijk doen en dat maakt onzeker. Zo ontstaat de ideale voedingsbodem voor opvoedtips, of ze nu kloppen of niet. De dubieuze inzichten komen vaak van ouders zelf: iets heeft bij hun eigen kinderen goed gewerkt en daarom denken ze dat iedereen het zou moeten doen. Maar als je in de wetenschappelijke literatuur duikt, ontdek je vaak dat de werkelijkheid anders in elkaar steekt.'

Wetenschappers en hoofdhelm
Zijn wetenschappers zelf ook wel eens schuldig aan het verspreiden van onzinnige adviezen?
'Ja. Jonge baby's kunnen soms aan één kant van hun schedel een platte plek krijgen, omdat ze een voorkeurshouding hebben. Dan liggen ze bijvoorbeeld altijd met hun linkerwang op het matras. Jarenlang adviseerden artsen die kinderen een helmpje op te doen. 23 uur per dag, een half jaar lang, zodat de schedel gelijkmatiger wordt belast en weer mooi rond kan groeien. Zelf kregen we dat advies ook, toen Tex een deukje aan de zijkant van zijn hoofd had. Toen de arts zag hoe erg we schrokken van die helm, kwam ze gelukkig ook met andere opties.
'Achteraf ben ik zo blij dat we niet voor die helm hebben gekozen, want in 2014 publiceerden Nederlandse onderzoekers een studie waarbij ze tachtig baby's met vervormde schedels in twee groepen deelden. Groep één: helm op. Groep twee: niks doen. De helm hielp helemaal niet en zorgde alleen maar voor huidirritatie, problemen bij het knuffelen en ga zo maar door. Hoe zo'n helm dan toch ooit zijn entree heeft gemaakt? Misschien omdat artsen getraind zijn om te handelen. Ze willen bezorgde ouders niet naar huis sturen met de boodschap 'wij weten het ook niet', dus bedenken ze nieuwe behandelingen. Zo'n helm bijvoorbeeld. En wetenschap is een lopend proces, dus dan kan het even duren voordat er bewijs komt of die helm wel werkt.'

Straffen of niet
'Inmiddels is hij extreem braaf, maar toen Tex 2 was, wierp hij zich regelmatig schreeuwend op de grond als hij zijn zin niet kreeg. Moet je dan straffen of niet? Amerikaanse onderzoekers lieten ouders een maand lang bijhouden hoe ze omgingen met peuters die ongewenst gedrag vertoonden. Later, toen de kinderen kleuters waren, keken ze naar gedragsproblemen. Hieruit bleek dat alleen mopperen bij stout gedrag, maar vervolgens niets doen, de slechtste strategie is. Straffen en uitleggen waaróm je straft pakt vaak het beste uit. Kinderen gedragen zich dan het langste keurig en hebben ook op latere leeftijd minder gedragsproblemen. Met straffen bedoel ik trouwens alleen een time-out hoor. Als Tex stout is, moet hij soms een tijdje op de mat bij de voordeur blijven. Daar ligt hij dan te mokken. Laatst zei hij tegen visite: hé, je baard voelt net als onze deurmat.'

Hoofdluis
Bij hoofdluis gaan veel ouders fanatiek het huis schoonmaken en kleding en beddengoed heet wassen. Vervolgens lezen ze in jouw boek dat al dat werk voor niks was, want 99,9 procent van de hoofdluisbesmettingen gaat van hoofdhuid op hoofdhuid.
'Dat scheelt je dan onzinnig gepoets bij de volgende hoofdluisepidemie, toch? Kun je die tijd stoppen in iets dat wél helpt tegen luizen: zorgvuldig uitkammen van de haren met een luizenkam of behandelen met bestrijdingsmiddel.

donderdag 27 oktober 2016

Deze 7 neuromarketingtrucs past IKEA succesvol toe

Ben jij weleens in de IKEA in Delft geweest? Dan ben je onderdeel geweest van één groot experiment. Het Zweedse bedrijf heeft de locatie omgedoopt tot ‘concept center’. De naïeve schrijver van dit artikel dacht lang geleden dat zoiets betekende dat ze daar dan ‘andere’ meubels zouden verkopen…


Niets is minder waar. Terwijl je nietsvermoedend aan het shoppen bent, worden je bewegingen en acties nauwlettend in de gaten gehouden. Of zoals IKEA het zelf beschrijft: 'We believe in learning by doing. We operate the IKEA Concept Center in Delft, the Netherlands, where shopping, learning, testing and supporting all come together.'

Tactieken
Als neuromarketeer gaat m’n hart hier een beetje sneller van kloppen. IKEA analyseert ons gedrag namelijk met een reden: de meubelgigant wil het effect weten van subtiele (en soms minder subtiele) veranderingen in de omgeving op wat jij koopt.
Nu wil het toeval dat ik mezelf de laatste tijd vaker in de IKEA in Delft bevind. De subtiele veranderingen (de experimenten) vallen zo eerder op. De locatie van het restaurant, de bewegwijzering, en zelfs de wc die van plek geschoven was.
Wat voor neuromarketing zit daarachter? Laten we een kijkje nemen in de psychologische marketingtactieken die deze veranderingen kunnen verklaren. Want maakt de locatie van de toiletten echt uit met welke nieuwe kast we huiswaarts rijden?

1. Een gezellig dagje uit – de afleiding van kinderen
All aboard! Nou ja, niet iedereen dan, want laten we beginnen bij het begin: Småland. Het paradijs waar je zonder schuldgevoel je kinderen kunt achterlaten voor dat ultieme shoppinggevoel. En niet zonder – economische – reden. Kinderen raken al snel verveeld tijdens die lange tocht langs het pad die de Zweedse balletjesgigant voor je heeft uitgelegd. Verveelde kinderen richten zich dan direct tot hun dichtstbijzijnde entertainment: de ouders.
Direct gevolg is dat shoppen mét kinderen betekent dat je snel klaar wil zijn. Minder lang ronddwalen in de IKEA staat sowieso gelijk aan minder uitgaven, maar ook minder rust en aandacht voor grotere aankopen. En dat zijn precies de aankopen die IKEA je graag ziet doen. Minder getetter, meer marge.

2. Kijk je mee? – Aanwijshints uit de omgeving
Nu we het toch over de ‘hoge-marge-producten’ hebben. Wist je dat de wegwijs-pijlen niet alleen dienen om jou de weg te wijzen? De geprojecteerde pijlen wijzen ook naar de duurdere producten die ‘toevallig’ op de juiste plek staan. 'Als mens zijn we nu eenmaal geneigd om automatisch pijlen te volgen en in die richting te kijken.'

3. Wie schrijft die blijft – Cialdini’s commitment
Direct bij de ingang lopen we meteen tegen een paal met potloodjes en boodschappenlijstjes aan. Aardig van ze, want met zoveel producten en plekken waar je ze moet ophalen, kun je wel een geheugensteuntje gebruiken.
Jonge Tim zag dit altijd als kans om wat gratis potloden mee te snaaien (jup, I’m guilty). En hoewel dit ook al riekt naar het wederkerigheidsprincipe van Cialdini (jij geeft iets aan mij, dus ik wil ook wat teruggeven: m’n geld), speelt hier een nog sterkere variant van de bekende psycholoog een rol: commitment.
Door netjes op te schrijven wat je wil kopen, committeer je jezelf aan deze aankoop. Woord voor woord, artikel voor artikel, verplicht je jezelf net dat beetje meer om die kast toch echt te kopen. Daar waar je wellicht in een non-commitment situatie net zo makkelijk het product terug legt, omdat je toch niet die extra zak chips nodig had.

4. Verlaag de koopdrempel – Verander de mindset
Met het potlood en papier in de aanslag bereid je je voor op de grote tocht naar de rijke keuze aan hoekbanken. Toch valt je oog op de eerste productcategorie: de handig-om-mee-te-nemen-producten. Afwasborstels, sponzen, waxinelichtjes, noem maar op. ”Ach, nu je er toch bent, die afwasborstel komt handig van pas.”
Die kleine aankoop blijkt je gehele mindset te veranderen. In plaats van ”ga ik wat kopen?” zijn je hersenen rechtstreeks in de koopmodus gezet. In de koopmodus overheerst de gedachte ”Wat ga ik nog méér kopen?’ De drempel om iets te kopen is overwonnen door een relatief kleine aankoop. Het daadwerkelijke shoppen is begonnen.

5. De ware reden achter het goedkope restaurant
Nu was de kans dat je wat ging kopen natuurlijk al bijzonder groot. Je ging tenslotte al naar de IKEA. Een van de redenen daarvoor is, omdat je overtuigd bent dat ze spotgoedkoop zijn. Kijk maar eens naar het restaurant. Ze geven het eten daar praktisch gratis weg. Daar kunnen ze toch geen winst op maken?
Je bewuste brein probeert hier een rationele verklaring voor te vinden. ”Het is vast zo goedkoop, omdat ze zoveel verkopen. Daardoor kunnen ze groot inkopen en krijgen ze meer korting. Ze verdienen dus aan de grote getallen.” The proof of the pudding is in the eating, toch?
Ongeacht of dit waar is, straalt deze prijswaardering af op IKEA als geheel. Oftewel: je hebt jezelf ervan overtuigd dat IKEA haar producten bijna tegen inkoopprijs verkoopt. Jij krijgt dus altijd de beste deal. Dit terwijl dat bij sommige producten helemaal niet het geval hoeft te zijn…

6. Hotdogs, typisch Zweeds?
Heb je er ooit weleens bij stilgestaan dat er in de gehele IKEA geen raam te vinden is? Je kunt zoeken, maar je zult er geen streepje daglicht vinden. De nep-klokken op de muur helpen je al evenmin met iets van tijdsbesef. Een slimme truc die casino’s ook onder de knie hebben. Neem elke indicator van tijd weg, en je verliest letterlijk de tijd. Daardoor loop je zomaar langer dan gepland, gewillig met je portemonnee te wapperen.
Enfin, de kassa. Je bent klaar met shoppen. Alles is van je lijstje afgevinkt en met een halve inboedel op je karretje, staart het noodlot je in de ogen. De scanner van de kassa. Langzaamaan tellen de relatief kleine bedragen op tot een fikse eindafrekening. Geld uitgeven doet nou eenmaal pijn.
Toch loop je niet met een pijnlijk gevoel de IKEA uit. Want ook daar heeft het concern iets op gevonden. Ze weten namelijk dat het voornamelijk de allerlaatste aankoop is die in het geheugen blijft hangen. En een lekker ijsje of hotdog gaat er eigenlijk wel in. Zelfs vergeleken met je goedkoopste aankoop is die hotdog dirt cheap. Ook die kunnen we dus niet laten liggen.
Je eindigt dus met een goede deal. En volgens de ‘peak end rule’ is dat hetgene wat je het meeste bijblijft. De piek en het einde. Tevreden plof je neer op de, door jezelf in elkaar gezette, hoekbank (het ‘IKEA-effect’) en kijk je terug op een lekker dagje shoppen.

7. But wait, there’s more
Maar Tim, hoe zit het nou met die verplaatste wc? Wat voor neuromarketing zit daar in hemelsnaam achter?
Na lang spitten, kon ik maar niks vinden over een mogelijk effect van de locatie van wc’s en koopgedrag. Wist de blauw-gele meubelmarktleider iets wat nog niet – in de wetenschap – bekend was? Ten einde raad bezocht ik m’n favoriete winkel nog een laatste keer. Zoekend naar inspiratie of hints naar het wc-experiment. Tot m’n grote verbazing kon ik toch weer op de oude plek toiletteren. Bij navraag hielp een medewerker me uit de droom.
De wc’s waren simpelweg verplaatst vanwege de verbouwing.

Bron: Artikel van Tom Zuidgeest op Frankwatching.com

woensdag 26 oktober 2016

Indianenverhalen over vaccinaties

De blog van journaliste Pauline Bijster in het zweefblad Happinez, waarin ze vertelt dat ze twijfelt of ze haar vierde kind zal laten inenten, is inmiddels door de redactie van de website gehaald. De twitterstorm en andere boze reacties zijn niet van de lucht. Een goed tegenwicht tegen de hype om maar allerlei ongefundeerde dingen te roepen tegen vaccineren.


Volgens Bijster kan bijvoorbeeld niemand vertellen wat ze in haar baby’s spuiten, waarom ze dat doen, waarom ze dat zo vaak doen, en al zo snel. Ook claimt ze dat polio al voor het vaccinatieprogramma was verdwenen, door 'hygiëne en voeding'. En dat mazelen krijgen helemaal niet zo erg was. En dat ziek zijn sowieso niet zo erg is. Gewoon goed uitzieken en gezond eten. Er werd zelfs gesteld dat vaccinaties vooral bedacht waren, omdat ouders geen tijd en zin meer hebben om thuis te blijven bij hun zieke kinderen. Dat had een arts gezegd. En zo gaat dat maar door.

Indianenverhalen
De Telegraaf editie Vrouw noemt het in een uitgebreid artikel gevaarlijke Indianenverhalen. Nynke de Jong schreef er in het AD een mooie column over. Eerder fileerde de Volkskrant de standpunten van tegenstanders van vaccinaties al in een weekendkatern. Saragossa ontzenuwt de beweringen systematisch en Arjan Lubach ontmaskert Happinez op zijn onnavolgbare manier.

Bekijk en beluister
* Vaccineren - Zondag met Lubach (S05)

Linken

* Mijn kind ging bijna dood omdat andere mensen niet inenten
* De onzinargumenten van een anti-vaxxer
* Nynke de Jong: column in het AD: Wat spuiten ze eigenlijk in je kind

dinsdag 25 oktober 2016

De klomp mag nooit verloren gaan

In mijn jeugd droeg ik klompen. Bij de deur werden ze uitgedaan. Als ze kapot gingen - en dat gebeurde vooral op de wreef - werden ze gemaakt met een ijzertje er boven omheen. De klomp mag nooit verloren gaan. Van mij niet. Maar ook niet van Neerlands beste klompenmaker Marin Dijkman (49 jaar).



Hij werd recent eerste in de jaarlijkse titelstrijd in het Brabantse Sint-Oedenrode. Hij won van tien concurrenten. 'Klompen zijn cultureel erfgoed, dat niet verloren mag gaan', zegt hij in het AD van afgelopen maandag.

Handmatig
Hij woont, zoals de meeste klompenmakers, in het Oosten van ons land en wel in het Overijsselse Luttenberg en heeft daar een klompenatelier. Hij maakt alle klompen handmatig en toont in zijn atelier, hoe hij uit hout een klomp snijdt en boort.

zondag 23 oktober 2016

E-nummers: best te vertrouwen

Ik geef het toe: ik behoorde tot die vele mensen (62% van de consumenten), die argwanend staan t.o.v. de zogenaamde E-nummers in voedingsmiddelen. Totdat ik het voortreffelijke boek Voedingsmythes van voedingsprofessor Martijn Katan las.


Koop een goede keukentrap
In mtyhe 32 ontmaskert hij de bewering - die ik dus ook geloofde - dat E-nummers ongezond zijn. Zijn conclusie na een uitvoerig betoog op grond van wetenschappelijk bewezen onderzoek: 'We worden niet ziek van E-nummers, we worden ziek van alcohol, sigaretten, vetzucht, te veel zout en verzadigd vet. En natuurlijk van gevaarlijke kruisingen waar je wordt aangereden en van wankele keukentrapjes waar je af valt zodat je je rug breekt. E-nummers zijn je aandacht niet waard. Koop liever een goede keukentrap'.

E621
Deze opvatting wordt nog eens bevestigd door een uitgebreid artikel in de rubriek Wetenschap, dat gisteren in het dagblad Trouw verscheen. De voedingsindustrie is begonnen met een promotieactie om een deel van de E-nummers uit haar producten te halen. Vooral E621 (smaakversterker glutamaat, ook bekend als MSG of ve-tsin) moet het bij bv. Honig en Albert Heijn ontgelden. Trouw: 'De oplossing is gevonden in 'natuurlijk aroma', 'specerijen' of 'gistextract'. Saillant detail: ook deze bevatten vaak E621, maar dat hoeft niet op het etiket'. Tiny van Boekel, hoogleraar levensmiddelentechnologie in Wageningen vreest daarom voor een boemerangeffect, wanneer consumenten daar achter komen.

Vertrouwen
Kortom, met de verdoeming van de E-nummers schiet de volksgezondheid niets op, want die E staat juist voor veilig en is destijds op verzoek van de consumenten ontwikkeld. Maar de consument vertrouwt het nu niet meer. Ik sinds kort dus wel! En U?

zaterdag 22 oktober 2016

Vlaamse droogkomiek Philippe Geubels pleit voor vriendelijkheid op zebrapad

De Vlaamse cabaretier en droogkomiek Philippe Geubels bespreekt nooit actualiteiten in zijn theaterprogramma. Hij maakt liever grappen over herkenbare, alledaagse situaties.


"Ik spreek nooit over wereldproblemen", vertelt Geubels in een interview met het AD. "Geen politiek, geen crisis. Ik weet er te weinig van, voel niet de behoefte er iets over te melden. (...) Het mooiste compliment dat ik na afloop krijg is dat mensen anderhalf uur niet aan hun zorgen hebben gedacht."

Dank u op zebrapad
De 35-jarige Geubels trekt momenteel met zijn programma Bedankt voor alles langs de theaters in Nederland en Vlaanderen. In zijn programma pleit de cabaretier voor meer vriendelijkheid in de wereld. "Als bijvoorbeeld iemand voor het zebrapad stopt om u over te laten, dan moet hij dat, dat is de wet. Maar het kan geen kwaad om even je hand op te steken en dank u te zeggen", zei hij eerder tegen NU.nl.
Geubels is bij het grote publiek vooral bekend om zijn droogkomische grapjes bij de Belgische versie van De Slimste Mens.

Bekijk
* Philippe Geubels - Ultieme Compilatie

vrijdag 21 oktober 2016

Pastorale van Ramses Shaffy en Liesbeth List nummer 1 in Lage Landenlijst

Pastorale van Ramses Shaffy en Liesbeth List is door de luisteraars van VRT Radio 1 en NPO Radio 5 gekozen tot het beste Nederlandstalige nummer. Nummer 2 in de Lage Landenlijst werd Mia van Gorki, Testament van Boudewijn de Groot eindigde op de derde plaats.


De Lage Landenlijst, de honderd beste Nederlandstalige muzieknummers, werd vanuit Baarle-Nassau uitgezonden door VRT Radio 1 en NPO Radio 5.

Samenwerking
Het Vlaams-Nederlandse presentatieduo Jan Hautekiet (Radio 1) en Hans Schiffers (Radio 5) praatte de nummers aan elkaar. Ook het radionieuws vanaf die zenders was om het uur een samenwerking tussen Vlaanderen en Nederland. Er kwamen veel enthousiaste reacties op de gezamenlijke uitzending en de Lage Landenlijst.

Bekijk en beluister de complete Lage Landenlijst
op de website van Radio 1
op de website van NPO Radio 5

donderdag 20 oktober 2016

Oermerk gezonder? Nooit bewezen!

Supermarktketen Plus is gestart met de verkoop van zogenaamde A2-melk van de 'oerkoe'. Volgens de producent is A2 dé uitkomst voor mensen die gewone melk slecht verdragen. De NOS besteedde er in het Journaal een loftrompetverhaal aan van 2 minuten en 14 seconden.

Op die claim valt echter wel wat af te dingen. Aldus het AD, dat een Zuivelwetenschapper en het Voedingscentrum aan het woord laat. De Volkskrant schreef: "Oermelk is net als speltbrood een hypeproduct waar onnozele kokosoliegorgelaars gezondheidsvoordelen in zien".

Geen bewijs
Het marketingverhaal van de producent 'is grotendeels onzin', zegt hoogleraar Zuivelwetenschap Toon van Hooijdonk van Wageningen Universiteit. De Europese voedselautoriteit EFSA, die in 2009 onderzoek deed naar die gezondheidsaspecten, vond er geen bewijs voor. Het Voedingscentrum beaamt dat.

Al voor 70% A2
Van Hooijdonk verbaast zich erover dat A2-melk wordt gepromoot als oermelk. "Geen mens weet welke variant er als eerste was. In ons grote milk genomics-project, waarin het dna van 2.000 koeien is onderzocht, zien we juist een verschuiving richting A2. De gemiddelde Nederlandse melk bestaat al voor 70 procent uit de A2-variant."

Diversificatie
Van Hooijdonk juicht 'meer diversificatie' in het zuivelschap toe. "Daar kunnen boeren van profiteren. Maar producenten moeten wel een eerlijk verhaal vertellen, en gewone melk niet beschadigen op basis van onbewezen claims."

woensdag 19 oktober 2016

Inburgeringscursus Brabants

Onze zoon is recent met zijn gezin naar Noord-Brabant verhuisd. Hij krijgt nu een inburgeringscursus. Misschien kunder iets mee?

 
 
Lees ook:
* Het Brabants: kort en efficiënt