Met Alle bankjes zit je goed in de natuur

De herfstkleuren in de natuur zijn nu op zijn mooist. Dus tijd om te wandelen of te fietsen. En om tussentijds even te rusten op een bankje.

Maar waar staan deze mooie bankjes? En is het eentje zonder rugleuning, met rugleuning of is het een bankje in de vorm van een picknicktafel?

Meer dan 100.0000
Met de app Alle bankjes vindt u altijd wel een bankje of picknicktafel in de buurt. U vindt gemakkelijk een van de ruim 100.000 bankjes, picknickplaatsen of andere rustpunten in heel Nederland. U kunt de bankjes op een kaart zien, of een lijst bekijken met alles binnen 5 kilometer van uw huidige locatie. Met de app kunt u ook nieuwe of verdwenen bankjes melden. Hierdoor wordt de lijst met bankjes voortdurend bijgewerkt.

Android
De app Alle bankjes is gratis voor Android-telefoons; hij is niet beschikbaar op de iPhone. De app gebruikt de internetverbinding. Hij werk dus alleen als mobiel internet op de telefoon aanstaat of er een wifi-verbinding actief is. Dit laatste komt echter niet veel voor in de vrije natuur, hooguit direct naast horeca of een bezoekerscentrum met gratis internet. Dus uw mobiele internet aan...!

Drs. P. Trofee voor Midas Dekkers

Gisteren is de Drs. P. Troffee uitgereikt. Aan een taalvaardige kunstenaar met humor. Het is een nieuwe literaire kunstprijs. 

Vic van de Reijte, de voorzitter van het Heen- en Weerschap, de stichting die de literaire nalatenschap van Drs. P beheert, legt in Trouw uit, waarom deze prijs in een leemte voorziet.

Humoristisch werk
“In ons land is een enorm onderscheid tussen de zogeheten hoge en lage kunsten. Aan artiesten met humoristisch werk, als in het ver­leden Godfried Bomans, Willem Wilmink of Peter van Straaten, wordt nooit gedacht voor grote prijzen. ‘Die maakt grapjes’, zeggen ze dan, ‘geen kunst’. Is het niet van de zotte dat Annie M. G. Schmidt nooit de P.C. Hooft-prijs heeft gekregen, terwijl haar werk over honderd jaar nog steeds gelezen zal worden?

Ironie en zelfspot
“Wij, de zes leden van het Heen- en Weerschap, zijn nadrukkelijk op zoek naar kunstenaars die ironie en zelfspot toelaten in hun werk, net als Drs. P. Het is een serieuze oeuvreprijs, begrijp me niet verkeerd, maar voor het type kunstenaar dat door jury’s met serieuze gezichten systematisch wordt overgeslagen.”

Midas Dekkers
Schrijver en bioloog Midas Dekkers is gisteren uitgeroepen tot de eerste winnaar van de Drs. P Trofee. 'Ín zijn rijke werken reikt Midas Dekkers naar het hoogst denkbare: de combinatie van waar en leuk', zegt de jury.

Van bejaarde en senior via krasse knar naar vitalo (of vitano?)

Vanaf 65 jaar - sommigen beweren zelfs vanaf 55 jaar - behoort u tot de ouderen oftewel 'de derde levensfase'. Bejaarden heetten ze vroeger. En die gingen na enige jaren dan al redelijk snel naar een bejaardentehuis.

Maar dat is met de toenemende welvaart en de voortschrijdende gezondheid anders geworden. Bejaarden werden senior, bleven actief, werden krasse knarren en in de laatste terminologie zelfs Yep: Young Elderly Person.

Yep
Althans, dat was de afkorting, die het dagblad Trouw introduceerde. De krant schreef de nodige achtergrondartikelen over dit nieuwe fenomeen. Maar die Engelse afkorting viel niet bij iedereen in goede aarde. Vandaar, dat het dagblad een prijsvraag uitschreef voor een nieuwe afkorting. En dat werd Vitalo!

Vitalo
"Vitalo’ is een transparante turbotaalafleiding op basis van het bijvoeglijk naamwoord vitaal, dat je meteen associeert met de doelgroep (vitale ouderen). Qua vorm is het te vergelijken met andere turbotalige persoonsnamen, variërend van ‘doblo’ (dom blondje), ‘lullo’ tot ‘lokalo’, waardoor vitalo zich meteen presenteert als persoonsaanduiding. Door gebruikmaking van het niet-traditionele suffix (achtervoegsel) -o roept vitalo meteen associaties op met jeugdigheid en levendigheid. Het woord wekt daarnaast prettige mediterrane associaties met la dolce vita, het goede leven rond de Méditerrannée, waar veel vitalo’s plegen te overwinteren. Ten slotte is vitalo welluidend en kort. Het voldoet, kortom, aan alle succesfactoren van nieuwe woorden."

Alles over Yep en Vitalo
Op www.trouw.nl/yep vindt u alle uitkomsten van ‘De yep van tegenwoordig’, het onderzoek onder 55- tot 75-jarigen dat I&O Research deed in opdracht van Trouw. U kunt er de test doen: wat voor een yep/vitalo bent u? Ook vindt u er een podcast met Hans Marijnissen en Marten van de Wier, de makers van de cursus leefplezier. Die zesdelige cursus wijst u de weg naar een lang en gelukkig leven.

Vitano?
En als u onverhoopt door allerlei omstandigheden niet meer zo vitaal bent? Ja, daarvoor bestaat nog geen naam. Misschien een Vitano?

Oude clubliefde roest niet. Nooit. (deel 2)

OWIOS-Nieuws
In april/mei 1966 deed zich een nieuwe ontwikkeling in mijn OWIOS-tijd voor. Willem van de Kamp, samen met Jan Zoombelt de drijvende bestuurlijke krachten achter de club, vroeg mijn vriend Gerard van Pijkeren om - als opvolger van Jan Kroes - hoofdredacteur te worden van het clubblad OWIOS-Nieuws. En zo geschiedde. ‘Een zware taak’, schreef Van de Kamp bij de redactie-wisseling. En dat is niet teveel gezegd. Voor de jongeren onder ons: dit betekende: de inhoud verzorgen (veel zelf schrijven!), de tekst op stencils tikken, de stencils op een stencilmachine afdraaien, de afzonderlijke bladzijden verzamelen en op goede volgorde brengen, het blad nieten (drie nietjes..) en daarna de oplage onder de leden verspreiden.

Zelf mocht ik een luchtige ‘column’ met als titel ‘Langs de lijn’ in OWIOS-Nieuws schrijven. Onder het pseudoniem ‘Uw dw. Lijntrekker’.  Af en toe tenenkrommende humor met de kennis van nu, maar ja, zie het maar in die tijd!  Wel aardig was de opmerking dat radioverslaggevers destijds enigszins pedant nogal eens de term ‘through-pass’ (dieptepass) hanteerden, wat ik lange tijd heb verstaan als ‘sloep-paas’.

Landelijk bekend
OWIOS-Nieuws werd trouwens zelfs landelijk bekend. Tot driemaal toe werden citaten uit ons clubblad in de rubriek Punters van het - nu nog steeds bekende! – landelijke voetbalblad Voetbal International (VI) gepubliceerd. In het oudejaarsnummer van VI (31 dec. 1966) wordt de Joodse nieuwjaarswens van OWIOS geciteerd: ‘Weest niet te zoet, opdat gij niet wordt opgegeten en niet te bitter, opdat u niet wordt uitgespuugd’. In het nummer van 25 maart 1967 wordt vermeld, dat de supportersvereniging van OWIOS vraagt om grammofoonplaten om af te draaien op de nieuwe geluidsinstallatie. J. van der Grift zegt daarbij ‘de voorkeur te geven aan marsmuziek, want dat hoort op een voetbalveld’. En in de VI van 29 april 1967 wordt een dichtwerkje (een variant op die van Jules de Corte) uit mijn column geciteerd: ‘Ik zit mij voor het vensterraam onnoemelijk te vervelen. Ik wou, dat ik twee voetballers was, dan kon ik samen spelen’.

Verslagen

In diezelfde periode mocht ik ook de voetbalverslagen van OWIOS voor de Elburger Courant, de Zwolsche Courant en Trouw verzorgen. Mijn vader was namelijk ‘plaatselijke correspondent’ van die kranten.  Zijn vaste man Gart van Beek hield er mee op en ik mocht hem opvolgen. Die verslagen moest ik direct na de wedstrijd op een typemachine maken. Daarna werden ze in speciale enveloppen gestopt en moest ik ze zo snel mogelijk afgeven aan de chauffeur van een (ieder half uur langs komende) VAD-bus, die zorg droeg voor de bezorging bij de redacties in Zwolle. Nieuwsgierig bekeek ik dan ’s maandags (en dinsdag voor de Elburger Courant), wat de redactie van die verslagen had overgenomen. En trots was ik, als ik hoorde, dat sommige OWIOS-supporters die verslagen zelfs uitknipten!

Uitwedstrijden
Gerard en ik bezochten niet alleen de thuiswedstrijden van OWIOS, maar ook vele uitwedstrijden. Dat ging op de fiets, naar bv. ESC in Elburg, WHC in Wezep en Go Ahead en DOSK in Kampen. En bij uitwedstrijden, zoals bv. naar DTS in Ede, Enter Vooruit in Overijssel en DOVO in Veenendaal, mochten we met OWIOS-coryfee Jan Zoombelt mee in zijn Opel. Een genoegen. Zoombelt was fietsenmaker, maar vooral ook voorzitter en hard werkend voorman van OWIOS. Een zeer sociale man, geliefd bij vriend en vijand. En een zeer capabele vredesstichter, wanneer hij spelers en toeschouwers tot bedaren moest brengen, als de gemoederen af en toe te hoog opliepen of de scheidsrechter beschermd moest worden.

Wijde wereld  
Maar aan alles kwam een eind, toen ik rond mijn twintigste de wijde wereld in trok en Oldebroek - en dus ook OWIOS - heb verlaten. Hoewel, toch eigenlijk ook niet. Want iedere maandag kijk ik in de Amersfoortse Courant wat OWIOS de afgelopen zaterdag ‘gedaan’ heeft en op welke plaats ze op de ranglijst staan. Want oude clubliefde roest niet. Nooit blijkbaar.

Het bovenstaande is het tweede en laatste deel van mijn artikel in de Presentatiegids 2019/2020 van de voetbalclub OWIOS in Oldebroek. Gisteren werd het eerste deel gepubliceerd. Het volledige artikel is in PDF-formaat te lezen op internet en wel vanaf bladzijde 60.  

Oude clubliefde roest niet. Nooit. (deel 1)

Midden jaren 50 (van de vorige eeuw) had mijn eerste kennismaking met de voetbalclub OWIOS in Oldebroek (Noord-Veluwe) plaats. Ik speelde als tienjarige jongen op een zaterdag bij mijn klasgenoot (van de Gereformeerde lagere school) Ruth Schipper aan de Bovendwarsweg. 

Niet ver daarvandaan aan diezelfde weg lag toen het voetbalveld van OWIOS. We besloten naar een wedstrijd te gaan kijken. Niet door een kaartje te kopen, maar door daar in de bomen te klimmen om zo gratis vanaf die ‘tribune’ een kijkje te kunnen nemen. 

Lust en leven
Want voetballen was onze lust en ons leven. Dat deden we na schooltijd veel en met grote inzet op het erf achter de boerderij van buurman Boonenberg. Ook één van de latere voorzitters van OWIOS, buurtgenoot H.J. Nagelhout, deed soms mee. Als er geen ‘partijtjes’ gespeeld werden stonden we tegen de deuren van zijn schuur eindeloos te trappen/oefenen. Later heb ik vaak gedacht, dat Boonenberg wel een lintje had verdiend, dat hij dat allemaal zonder morren toeliet!

Weinig nut
Toch werd ik geen voetballer bij OWIOS. Dat zag mijn vader namelijk niet zitten. ‘Want de lichamelijke oefening is tot weinig nut’, zo citeerde hij nogal selectief uit de Bijbel (1 Timotheus 4 vers 8) als antwoord op mijn vraag, of ik lid mocht worden. Dus bleef mijn voetballen beperkt tot ná de lagere schooluren. Ook tijdens mijn middelbare schoolperiode (op het Chr. Lyceum in Zwolle) speelden we tussen de middag fanatieke partijtjes op de lege Veemarkt. Zelfs op vrijdag, wanneer de hele markt vol stond met veewagens en koeien, speelden we daar tussen de hopen koeienstront door. Dat waren iedere dag weer gouden momenten tijdens een nogal vervelende schooltijd.

Het veteranenelftal van OWIOS van midden jaren 70 met actieve spelers uit de jaren 60. Staande van links naar rechts: Beerd van de Grift, Gerard Wittingen, Henk van den Hul, Hemmy Stouwdam, Gerrit Sellis, Jan van Heerde, Aalt Hoogland, Gerrit van Boven en Dirk van Diepen. Zittend van links naar rechts: Jaap van Olst, Willem den Besten, Jaap Hoogland, Gerrit Jan Wolff en Arend van Dorp. 

3-2-5 systeem!
Wel gingen Gerard van Pijkeren - al vanaf de tweede klas van de lagere school een goede vriend - en ik de wedstrijden van OWIOS op het Stuivezand op ’t Loo bezoeken. Want daarheen was de club in 1956 verhuisd. We genoten van de wedstrijden met illustere namen als doelman G. Wittingen (‘de Kikker’), de geharnaste backs A. Sellis en B. ten Hove, de onverzettelijke  spil E. Klock (‘Klökkien’), de immer zwoegende halfs W. den Besten en H van Oene en als voorhoedespelers C. Kolkman, E. van Putten, H.J. Wittingen (‘Janman’), J. Hoogland en G. van Boven. Met als vervangers en opvolgers A. Vosselman, K. Kolkman, C. J. Steur, G. Sellis en de jonge zeer talentvolle Dick ten Hove en D. v.d. Hul. Later verscheen ook Gerrit Jan Wolff (‘de Snippe’) als nieuwe doelman ten tonele. Dat zijn tenminste de namen en bijnamen, die ik in mijn oude ‘analyses’ (zie hierna) tegen kom. Voor de goede orde: alle clubs, dus ook OWIOS, speelden toen het 3-2-5 systeem, dus drie man in de achterhoede, twee man op het middenveld en vijf man in de voorhoede. Kom daar nu eens om!

Sportjournalist
Het waren de tijden, waarin trainer Barneveld het elftal leidde. In een oude schoenendoos op mijn zolder kwam ik bij het voorbereiden van deze column nog twee met de hand geschreven artikelen tegen, waarin ik analyseerde ‘hoe de toestand van OWIOS is, waarom die bestaat en wat de oplossing is’. Want OWIOS dreigde uit de derde klasse Oost te degraderen. En dat mocht natuurlijk niet gebeuren. Niemand heeft overigens die analyses ooit gelezen, maar dat mocht de pret blijkbaar niet drukken. Sportjournalist zijn was mijn hobby en doel.

Het bovenstaande is het eerste deel van mijn artikel in de Presentatiegids 2019/2020 van de voetbalclub OWIOS  in Oldebroek. Morgen volgt het tweede en laatste deel. Het volledige artikel is in PDF-formaat te lezen op internet en wel vanaf bladzijde 60.

Frietkramen verdwijnen in Nederland en België

Met spijt in zijn stem constateert frietexpert Ubel Zuiderveld in het AD, dat van de 1.500 tot 2.000 frietkramen in Nederland in twintig jaar tijd meer dan de helft is verdwenen. 

Ook in België zet die teloorgang van frietkotten door.

Ubel Zuiderveld
"Elke maand verdwijnt er wel ergens een kraam uit het straatbeeld en dat is heel jammer." Hij noemt Rotterdam, dat een speciaal beleid heeft ingevoerd tegen de ‘verloempiasering’ van de stad en alle kramen eruit heeft gegooid. Den Haag daarentegen is nog een stad met verhoudingsgewijs veel losse frietkramen. 

100 tot 200 over
"Over tien jaar zijn er misschien nog maar 100 of 200 frietkramen over in Nederland", voorspelt Ubel Zuiderveld (59) uit Winterswijk. Hij schreef een boek over de teloorgang van dit typische straatfenomeen. Het fotoboek van 200 pagina’s is ingedeeld volgens de route die de friet volgde in Nederland: zuid, oost, west, noord. "Elk regiohoofdstuk wordt voorafgegaan door een korte karakteristiek van de regionale frituurcultuur in de betreffende streek van ons land."

Tutu over de schepping van de mens

De bekende Zuid-Afrikaanse Anglicaanse bisschop en nobelprijswinnaar Desmond Tutu vertelt de volgende grap over hoe God de mens schiep. Hij legt uit hoe God mensen van klei maakte. 

God deed de eerste lading in de oven en vergat helemaal wat hij aan het maken was. God zag dat de klei zwart was geworden. Op die manier maakte hij de zwarte mensen.

Bij de volgende lading deed hij de oven te vroeg open. De tweede lading was niet gaar. Zo maakte God de witte mensen.

uit: Artikel in het AD 'Gelukkig leven met Mandela en Tutu', een interview met de kleindochter van Tutu Mungi Ngomane over haar boek over Ubuntu, de Afrikaanse filosofie voor een gelukkig leven. Tutu leidde de Waarheids- en Verzoeningscommissie in Zuid-Afrika die zwart en blank vreedzaam bij elkaar moest brengen na decennia van leven langs elkaar, niet met elkaar. 

Vandaag: Boerenkooldag

Vandaag, 24 oktober, is het de Nationale Boerenkooldag. Een speciale website geeft nadere informatie over deze feestdag.

En geeft ons tips om deze dag te vieren.

Tips
1). Trek je boerenkooltrui aan
2). Eet boerenkool!
3). Deel jouw boerenkoolmoment op Instagram of Facebook met #boerenkool!

Uit 1641
De precieze ontstaansgeschiedenis van Nationale Boerenkooldag is in (groene) nevelen gehuld. Wel weten we dat boerenkooloogstfeesten al honderden jaren worden gevierd, voornamelijk in streken waar boerenkool van oudsher veel wordt geteeld zoals Noord-Holland. Boerenkooldag wordt het eerst genoemd in een geschrift uit 1641 waarin wordt verhaald over jonkvrouw Geertruida van Staelre die in de nacht van 24 oktober een aantal stronken boerenkool stal uit het Spaanse kampement, wat ervoor zorgde dat het boerenkooldorp Warmenhuizen stand kon houden. Dit wordt in veel dorpen uit die streek jaarlijks herdacht door de sterkste vrouw van het dorp in een berg boerenkool te lanceren (vroeger met paard, nu vaak met motor of elektrische fiets).

Meer informatie
*  Website over Boerenkooldag

Vluchtelingen zorgden voor Zeeuwse bolus

Mocht u denken dat de Zeeuwse bolus een echt Zeeuws product is - en wij dachten dat eerlijk gezegd ook tot op heden - dan moeten we u nu teleurstellen.

Dit heerlijke gesuikerde broodje kwam via Spaanse en Portugese joodse vluchtelingen in Zeeland terecht.

Middelburg
In Zeeland werd de bolus voor het eerst gebakken in de eerste helft van de 17e eeuw door Sefardische bakkers. Vooral kapitaalkrachtige Sefardische joden ontvluchtten Spanje en Portugal aan het einde van de 16e eeuw omdat ze door het nieuwe katholieke gezag werden vervolgd. Zij trokken naar het noordwesten van Europa, zoals Antwerpen, Amsterdam en Middelburg. Een Joodse begraafplaats in Middelburg herinnert nog aan de Portugees-joodse gemeenschap die daar toen leefde.

Lees meer
* Wikipedia over de Zeeuwse bolus

Lees ook:

* Zeeuwse boluscake met een Spaans-Portugees tintje (met recept)

Vandaag: Nationale Feestdag!

Ik weet dat de wereld in brand staat en zo, maar na twee maanden van hooguit twee uurtjes aangesloten slapen, heeft mijn baby vannacht zowaar 5 uur achter elkaar in haar eigen bed getukt. Ik nomineer 22 oktober bij deze graag als nationale feestdag.

Tweet van Floor Bakhuys R.

Herfst

Gebroken rib?

Belgen blijken toch gieriger dan Nederlanders

Nederlanders hebben, volgens de Belgen, grote neusgaten omdat lucht gratis is. En het prikkeldraad hebben ze uitgevonden toen ze om centen vochten en die uit elkaars handen probeerden te trekken. 

Veel Belgenmoppen draaien om de vermeende gierigheid van Nederlanders. Helaas voor de Belgen, een internationale studie naar vrijgevigheid toont juist het omgekeerde.

Vijf keer
Het Britse Charities Aid Foundation (CAF) stelde voor de tiende editie van haar ‘World Giving Index’ een lijst op van 128 vrijgevige landen. Onderzocht is het aantal mensen in een land dat geld overmaakt naar een goed doel of een deel van hun vrije tijd opofferen om anderen te helpen. En wat blijkt: Nederlanders zijn vijf keer vrijgeviger en liefdadiger dan Belgen.

Achtste en 42ste
Nederland scoort een achtste plaats, na de Verenigde Staten, Myanmar en een reeks Angelsaksische landen als Groot-Brittannië, Ierland en Canada waar ‘charity’ (liefdadigheid) is ingeburgerd. België is pas 42ste.

Leuk
Maar och, die mopjes van Belgen over Nederlanders en Nederlanders over Belgen blijven toch wel leuk.

Lees het gehele artikel in het AD
* De ultieme Belgenmop

Te koop: knusse woning op unieke locatie

Te koop aangeboden: Knusse woning op unieke locatie, dichtbij uitvalsweg #A50. Ruime tuin met gazon. Parkeerplek naast de deur. Geen buren. LET OP: dit soort woningen zijn snel weg.

Tweet van Rijkswaterstaat Verkeersinformatie